ஒலிப்பு
(கோப்பு)
பொருள்

புலமை (பெ)

  1. தேர்ந்த அறிவு/கல்வி; தேர்ச்சி
  2. செய்யுள் இயற்றும் ஆற்றல்
  3. மெய்ஞ்ஞானம்
மொழிபெயர்ப்புகள்

ஆங்கிலம்

  1. knowledge, learning
  2. poetic talent or ability
  3. spiritual wisdom
விளக்கம்
பயன்பாடு

(இலக்கியப் பயன்பாடு)

  • புரையுந ரில்லாப் புலமையோய் (திரு முரு. 280).

(இலக்கணப் பயன்பாடு)

ஆதாரங்கள் ---புலமை--- DDSA பதிப்பு + வின்சுலோ +

 :புலவர் - ஆற்றல் - அறிவு - தேர்ச்சி - #

"https://ta.wiktionary.org/w/index.php?title=புலமை&oldid=1986793" இலிருந்து மீள்விக்கப்பட்டது